Drie geheimen om het contact te herstellen met jouw verstoten kind

Deelgenomen aan “3 Secrets to Reconnect…” Webinar van Ryan Thomas.

Ryan Thomas heeft zelf 20 jaar lang geen enkel contact gehad met zijn vader, of met familie/vrienden die met zijn vader te maken hadden. Hij was gaan geloven dat zijn vader chaos in zijn leven bracht, dat zijn vader hem pijn zou gaan doen,en niets om hem gaf. Hij was er van overtuigd dat er helemaal niets goed was aan zijn vader. En dat zie je terug bij andere kinderen die na een scheiding het contact verliezen met een ouder. Ryan Thomas deelt zijn ervaringen graag en geeft advies voor contactherstel. Hij begrijpt de gevolgen van als kind gemanipuleert zijn om de andere ouder af te wijzen. Hij besefte dat hij zijn hele leven was voorgelogen. Met zijn adviezen en inzichten levert hij het gereedschap om anders naar je situatie te gaan kijken, je anders te gaan gedragen en andere verwachtingen te hebben. Denk niet dat de situatie in één nachtje op te lossen is, want dat zal niet zo zijn. Garanties op resultaat zijn helaas niet te geven. Het levende bewijs dat contactherstel mogelijk is, is Ryan Thomas zelf.

Poging tot vertaling:

Drie geheimen om het contact te herstellen met jouw verstoten kind.

Er is zoveel negativiteit rond omgang, scheiding en ouderverstoting. Er zijn zoveel kinderen die hun ouders niet kunnen of mogen zien. Door aan de webinair mee te doen, ben je al 1 stapje dichterbij om je kind te redden van de verstoting en hun mentale oorlog in hun hoofd.
Er bestaan ouders die het contact wél kunnen oppakken na weken, maanden of zelfs jaren. Veranderingen kunnen immers altijd plaatsvinden. Makkelijk is dat niet. Blijf niet hangen in de algemene overtuigingen dat je bijvoorbeeld beter kunt wachten totdat een kind ouder is, totdat hij niet meer bij de verstotende ouder woont of totdat de rechter toegang geeft tot omgang.

Kijk naar wat in jouw omstandigheden mogelijk is. Je kunt veranderen hoe je kind over jou denkt en voelt. Hoe sneller je hiermee start, hoe meer de tijd in jouw voordeel zal werken.

Stel jezelf je kind voor. Wat zou je er van denken dat jullie weer met elkaar omgaan? Elkaar zien? Elkaar kunnen vertellen wat je beweegt en beleeft? Visualiseer dat eens. Maak een voorstelling voor jezelf hoe het is als jullie elkaar weer gewoon kunnen bellen. Met elkaar kunnen praten. Samen dingen kunnen ondernemen.

Op dit moment is je kind “ingesloten”.
Je kind is als een ijsberg. Bovenin zit Boosheid. De boosheid die zegt: je hebt mij in de steek gelaten. Je hebt mij afgewezen. Je geeft niets om mij. Ik geef niets om jou.
Onder boosheid, zit Haat. Ik haat je. Laat me alleen. Ga weg.
Onder Haat zit afwijzing: Jij hebt geen enkele plaats of doel meer in mijn leven. Je betekent niets voor mij.
Onder afwijzing zit Stilte. De stilte van: Ik hoef je niet. Je bent het niet waard om op te reageren.
Onder het oppervlakte zitten echter geheel andere gevoelens!
Behoefte aan Acceptatie: Diep van binnen de behoefte om te weten of mijn ouder nog wel van mij houdt.
Behoefte aan Liefde: Ieder kind wil geliefd worden en zich geliefd voelen. Dat ik iets beteken voor je.
Behoefte aan Connectie. Kind wenst diep in zijn hart dat je weet wat er speelt in zijn leven, op school, zijn vrienden, alles.

Je kind zit in een gevangenis. Hij staat onder toezicht. Achter een hek. Gaas. Een muur. Afgesloten door de verstotende ouder. De verstotende ouder wacht op ieder teken van verlangen naar jou, om toe te slaan. Alles wat het kind zegt of doet dat hen niet aan staat, wordt neergeslagen. Je kind moet zijn liefde voor jou en zijn verlangen naar jou verbergen. Zij zijn overgeleverd aan de verstotende ouder. Jij kunt hen niet helpen. Hun diepe loyaliteit en angst verklaart hun afhankelijkheid en overgave aan de verstotende ouder.
Maar diep onder deze afweer, zit de hoop bij je kind dat je hem niet zal opgeven. Jij kunt de ouder zijn die van hen houdt en de levenslijn is naar de buitenwereld. Wees een zonnestraal. Wees iets positiefs voor hen. Want naar wie kunnen ze anders voor liefde of support?

Laat weten dat je er voor je kind bent. Ongeacht wat zij zeggen. Het kind kan zich in deze positie niet positief uiten.
Maak een verschil. Ongeacht of zij wel of helemaal niet reageren. Geef je kind niet op. Als je het er bij laat zitten; lever je je kind over aan de verstotende ouder.
Begin het proces van herstel.
Laat kleine berichtjes achter. Blijf communiceren, ondanks afwijzing. Gebruik deze kennis om je te focussen op een éénrichting communicatie.

Zonder dat iemand het merkt werk je aan een stille doorbraak. Er zullen geen zichtbare tekens van zijn, of signalen te zien zijn. Er is geen zichtbare vooruitgang

Identificeer je met het grootste bezwaar van je kind. Het gaat om hoe je kind de wereld ziet. Dat is alles waar het om draait. Als je de relatie met je kind wilt herstellen, zul je moeten weten wát je kind over jou denkt of wat de verstoter hem wijsgemaakt heeft. Wat is het perspectief van je kind?
Wat heb je gedaan? Of niet gedaan? Wat heb je gezegt?
Of niet gezegt? Wat denkt je kind over jou? Bijvoorbeeld: “Je hebt me verlaten”? Je bent zo egoïstisch? Je klaagt overal over? Je commandeert altijd? Je bent veeleisend? Controlerend? Mama is altijd drama? Stel vast wat de grootste bezwaren van je kind zijn.

Doe het tegenovergestelde. Verras ze. Laat je kind denken: “Is dit mijn moeder? ”

Dus als je kind vindt dat je overal een mening altijd over hebt, doe het tegenovergestelde; vraag bij alles wat hij er van vindt?
Als je kind vindt dat je egoïstisch bent? Doe het tegenovergestelde; zeg niets over jezelf. Niets over je gevoelens. Niets over je gedachten. Allemaal niet. Vanaf nu gaat het uitsluitend over je kind.
Vindt je kind jou altijd te veeleisend? Stel jezelf relaxet op. Easy going.

Hiermee verander je de dynamiek. Verwacht je kind dit? Dan doe jij dat. Focus je op de impact. Niet op de reactie. Biedt het tegenovergestelde.

Als je teveel te snel verwacht en negatief teleurgesteld reageert, kun je er op wachten dat er gezegt wordt: “zie je nu wel….nog steeds de oude wolf in schapenkleren” net zoals de verstotende ouder altijd al vertelde….

Doe dat dus niet. Heb geen verwachtingen.

We moeten hun gedachten veranderen, voordat we hun gedrag kunnen veranderen.

1. Weet wat zij over jou denken. Plaats je in hun positie. En bekijk jezelf door hun ogen. Wat houdt hen terug?

2. Focus je helemaal op het kind. Blijf weg van negatieve triggers van de verstotende ouder.

3. Wees het tegenovergestelde van wat zij verwachten van jou. Hierdoor verandert hun geloof in jou.

4. Beheers en manag je eigen gedachten: Probeer strategisch te begrijpen wat er echt gebeurt. Je woorden betekenen iets voor je kind.

5. Blijf volhouden. Houdt je activiteiten vol om je ondersteuning, begrip te tonen. Je hebt het kind niet opgegeven. Je zult je kind niet opgeven. In tegenstelling tot wat de verstotende ouder altijd heeft verteld en volgehouden.

Jij bent nu in controle in de warzone die de wereld van ouderverstoting is. Bedenk wat is goed en wat is fout om te zeggen?

De verstotende ouder heeft een kind gecreëerd dat nooit tegen hem in zal gaan. Dat is de loyalty. Ieder verwijt raakt het kind in zijn loyaliteitsgevoelens en hij zal zich daartegen verdedigen.

Wat betreft facebook: zet er geen oude foto s op van samen met je kind, of het aantal dagen dat je hem niet meer hebt gezien. Geen “memorial”. Verwijder dat. Een kind vat dit op alsof je het te kijk zet voor de hele rest van de wereld. Het maakt dat het zich heel schuldig voelt en duwt het kind nog verder van je weg.

Alienated Child Ryan Thomas Tells You Exactly What You Need to Know
app.webinarjam.net

Reageren is niet mogelijk