In gesprek met de rechtspraak; het vervolg….

7 mei 2018

Geachte mevrouw Van Woerkom,

Afgelopen vrijdag heeft u namens uw organisatie een e-mailbericht aan een groot aantal personen binnen de rechtspraak geschreven. Uw standpunten zijn al eerder heel duidelijk bij ons naar voren gebracht en we hebben deze standpunten gehoord. In persoonlijke gesprekken (bij het gerechtshof Amsterdam onder andere) en in het platform Rouvoet hebben we uitgebreid van gedachten kunnen wisselen. In deze gesprekken hebben wij uitvoerig toegelicht welke maatregelen de rechtspraak de komende jaren wil nemen voor een betere aanpak van conflictscheidingen. Begrijp ik u goed, dan bent u niet tevreden met onze uitleg. Een oplossing is vervolgens niet om alle personeel van de rechtspraak met e-mails te benaderen. Dat roept bij mijn collega’s veel vragen en soms ook irritatie op over uw organisatie. En dat verstoort het voorzichtig positieve contact dat u met ons heeft opgebouwd en leidt niet tot het resultaat dat u volgens mij beoogt: het voorkomen dat nog meer kinderen slachtoffer worden van onoverkomelijke tegenstellingen tussen hun gescheiden ouders. Indien u behoefte heeft aan een nadere toelichting bij de activiteiten waarmee de rechtspraak (in afwachting van het vervolg op “Rouvoet”) op dit moment bezig is, of anderszins behoefte heeft aan contact met de mensen die binnen de rechtspraak actief zijn op dit gebied, dan verzoek ik u dit aan mij te laten weten. We kunnen dan bezien wat een meer constructieve manier kan zijn om uw standpunten binnen de rechtspraak kenbaar te maken.

Met vriendelijke groet, mede namens de projectgroep follow up Visiedocument,

mr. M.F.G.H. (Marion) Beckers
raadsheer/teamvoorzitter/voorzitter lovf-h
De Rechtspraak
 

 

8 mei 2018

Geachte mevrouw Beckers,

Wij hebben inderdaad uitgebreid van gedachten kunnen wisselen, waarbij ervaringsdeskundigen onderbouwd hebben aangegeven waarom een groot deel van de maatregelen die de rechtspraak wil gaan nemen niet zinvol zijn. Conclusie was dat wij het alleen eens zijn over het gezamenlijk uitwerken van de nieuwe procedure bij de rechter. In dat opzicht streven wij hetzelfde doel na, uw bericht n.a.v. ons initiatief vinden wij dan ook zeer teleurstellend.

Daarnaast was het voor ons ervaringsdeskundigen een teleurstelling dat de rechtspraak niet aanwezig was bij het overleg bij Maurits Barendrecht, kort na het uitkomen van het rapport scheiden zonder schade. Dit rapport geeft namelijk weer hoe treurig het er momenteel voor staat bij de rechtspraak en de hulpverlening op het gebied van een conflictscheiding en roept op tot snelle actievorming. Tijdens ditzelfde overleg vernamen wij dat een groot (conservatief) deel van de rechtspraak vooralsnog niet van plan is het destructieve toernooi model op te geven, de kleinere groep progressieve rechters ten spijt, wat simpelweg inhoudt dat de rechtspraak momenteel bewust meewerkt aan kindermishandeling en ex-partnergeweld!

Ondanks het feit dat wij zoals gezegd, het zelfde doel nastreven, komen wij nog dagelijks persoonlijk in contact met ouders die op grond van het klemcriterium het gezag en/of omgang ontzegd worden, uitgesproken door rechters in den lande, zelfs in Hoger Beroep. Mocht dat in het verleden mogelijk geweest zijn, zie de masterthesis van Judith van Berlo, de uitwonende ouder stond aan het einde van de rit met lege handen omdat het klemcriterium toegepast kon worden en de rechter simpelweg strepen door levens zette, na 22 februari j.l. niet meer. U zult begrijpen dat deze wijze van handelen van de rechtspraak met de kennis van nu, voor ouders onacceptabel is. Als ouders hoeven wij geen geduld te betrachten, het is juist onze plicht om te zorgen voor onze kinderen. Daarnaast hebben wij met meerdere mensen binnen de echtscheidingsbranche gesproken, waaronder (progressieve) rechters, die ons allemaal stuk voor stuk adviseren onverminderd te werken aan bewustwording.

Het is jammer dat de rechtspraak een afwachtende houding aanneemt en niet, zoals het hoort, het initiatief neemt door haar medewerkers gedegen te informeren over de resultaten van het congres waarheidsvinding van 10 nov 2017 en het rapport scheiden zonder schade. Daarnaast staat het niet-toepassen van het klemcriterium, hoofdverblijf en de stem van het kind in principe los van het toernooi model en zijn dit items die losgelaten moeten worden om kindermishandeling te voorkomen.

Momenteel staat het vertrouwen in de rechtspraak nog meer onder druk, zeker nu de ouders geïnformeerd zijn. Voor ons is de huidige houding van de rechters niet te verklaren is, of het moet zijn dat het hen ontbrak aan de benodigde informatie. Dit laatste hebben wij dan met ons burger initiatief rechtgetrokken.

Met vriendelijke groet,
Herken Ouderverstoting

3 reacties

  1. Ik begrijp niet dat academisch geschoolde rechters een suïcidale edoch zorgmijdende moeder belastte met eenhoofdig gezag over twee minderjarige kinderen die na vier jaar volledig en intensief van hun vader te zijn vervreemd complexe PTSS bleken te hebben opgelopen.

    Het Hof nam zonder dit te onderbouwen stelling tegen de kinderen. Als ik om motivatie vraag zwijgt de rechtspraak. Ik begrijp niet in welk opzicht het Hof het belang van de kinderen hiermee denkt te dienen.

    • Het punt is dat de rechters juist niet geschoold zijn op het gebied van ouderverstoting; de familiedynamiek die ontstaat na
      een scheiding. Een van de ouders buiten spel zetten is de makkelijkste oplossing, helaas.

  2. Het is opmerkelijk en verontrustend tegelijk dat mevrouw Beckers demonstreert geen inzicht te hebben in de feiten, de dynamiek en de causaliteit:

    ‘ .. het resultaat dat u volgens mij beoogt: het voorkomen dat nog meer kinderen slachtoffer worden van onoverkomelijke tegenstellingen tussen hun gescheiden ouders.’

    Dit betreft een ondeugdelijke stelling; ‘kinderen die het slachtoffer worden van de tegenstellingen tussen hun ouders’;

    In werkelijkheid gaat het om kinderen én ouders die het slachtoffer worden van de ondeugdelijke uitgangspunten en dito werkwijze van de betrokken actoren:

    Wetgever, Raad, rechter, Bjz (cs)

    Men biedt niet wat nodig is en richt de verwijten – ten onrechte – aan het adres van de ouders.
    Geen wonder dat de treurige aantallen vechtscheidingen onoplosbaar blijken.

    Waar wringt de schoen?
    – Geen waarborging ouderschap na scheiding;
    – Geen waarborging contact kind met beide ouders;
    – Geen onderzoek naar de feiten;
    – Geen waarheidsplicht procespartijen;
    – Geen vervolging van het verstrekken van opzettelijk onjuiste informatie aan de rechter (NB ook Raad, Bjz!);
    – Geen controle op naleving doelen uitspraken;
    – Geen handhaving omgangsregelingen;
    – Geen rechtsbescherming ‘geduldige’ ouder;
    – Geen toepassing mensenrechtenverdragen, NB deze zijn hoger in rang dan de nationale regelingen;
    – De verdragsluitende landen hebben met het EVRM natuurlijk nooit beoogd toe te staan dat (in casu) Nederland op basis van ongefundeerde flut-argumenten mag ingrijpen in het gezinsleven van Nederlandse burgers;
    – Perverse prikkels voor kwaadwillende ouders(hoofdverblijf en/of gezag levert ook alimentatie op (ook op basis van valse beschuldigingen en manipulatie), en NB wie als eerste m.b.t. de zorg- en contactregeling de onderlinge afspraken en rechterlijke vaststelling daarvan schendt heeft ~ 99% kans om uiteindelijk de kinderen toegewezen te krijgen;
    – Perverse prikkels voor Bjz (jaarlijkse vergoeding per kind);
    – Uitlevering van jaarlijks duizenden kinderen aan de ouder die het conflict in stand houdt omwille van de ‘rust’;
    – Geen equality of arms: met een toevoeging kan je ‘eindeloos’ procederen;
    – Feitelijk geen toegang tot de rechtspraak voor ouders die wel wat vermogen maar weinig cashflow hebben;
    – enz. ..

    Tegelijkertijd kan het gedemonstreerde werk- en denkniveau bij in casu het hof Amsterdam verklaren waarom alsmaar wordt voortgegaan op het heilloze pad van gedwongen ‘hulp’ zonder de onderliggende oorzaken aan te pakken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *