nlenfrde

 Naleving van contact-en omgangsafspraken na scheiding; een rechtsvergelijken en sociaal wetenschappelijk perspectief 2019/01
 
 
  • Het rapport geeft geen blijk van kennis van het feit dat Ouderverstoting  kindermishandeling is en als zodanig een vorm van huiselijk geweld. Al de vormen van huiselijk geweld (fysiek geweld, seksueel geweld, verwaarlozing en psychisch geweld) zijn symptomen. Symptomen van een geestelijke ziekte. Bij een geestelijke ziekte behoort gelijk een somatische ziekte, d.m.v een anamnese allereerst een diagnose gesteld te worden, voordat er overgegaan kan/mag worden tot een behandeling. Een chemokuur bij diabetes werkt niet echt lekker!  In tegenstelling tot de somatische zorg, die van uitstekende kwaliteit is (Corona!) is die van de geestelijke gezondheidszorg ver onder de maat in het geval van huiselijk geweld. 
 
  • het rapport ontkent bewust dat er wetenschappelijk inzichten bestaan omtrent het fenomeen ‘ouderverstoting’. Er bestaan wel degelijk wetenschappelijk inzichten[1] over aan hechting gerelateerde ‘ouderverstoting’. Wij hebben deze de onderzoekers overhandigd.

    Zolang er geen daadwerkelijke anamnese plaatsvindt[2] van het gezin waarbij kinderen de symptomen van ‘ouderverstoting’ vertonen, is elke diagnose een gemiste diagnose, een verkeerde diagnose. Kanker behandelen met insuline wordt niet aanbevolen. Diagnose leidt tot de juiste behandeling. Als de pathologie ‘verkeerd wordt gediagnosticeerd’ zal de verkeerde behandeling gegeven gaan worden. Als er in deze casussen überhaupt niet gediagnosticeerd wordt op de ICD-10 diagnose van de F24 (geïnduceerde waanstoornis met de verstotende ouder als primaire oorzaak), dan wordt dit over het algemeen als wanpraktijk beschouwd.

    Als men zelfs maar weigert om een anamnese af te nemen en zich op het punt stelt dat er geen diagnostiek voor handen is, wat is dan überhaupt de diagnose die de huidige behandeling in deze gevallen verantwoord? Als blijkt dat er sprake is van het symptoom: ICD-10 F24 geïnduceerde waanstoornis met de verstotende ouder als primaire oorzaak, en men heeft geweigerd te onderzoeken op deze aandoening, dan is er sprake van nalatigheid. De stap die hierop volgt is een rechtszaak wegens nalatigheid, nalatigheid in het stellen van de juiste diagnose. De verkeerde diagnose van de pathologie wordt gesteld.